Η εξελιξη του ανθρωπου

Σε σχέση με την «υπερήλικη» Γη, θα μπορούσε κανείς να πει πως οι άνθρωποι βρισκόμαστε ακόμα σε... βρεφικό εξελικτικό στάδιο. Υπάρχουμε και κατοικούμε πάνω στον πλανήτη μόλις για μερικά εκατομμύρια χρόνια, την ώρα που το έδαφος που πατάμε συστάθηκε πριν από 4.5 δισεκατομμύρια έτη.

Ο δε... σύγχρονος άνθρωπος είναι ουσιαστικά «νεογέννητος». Μέχρι όμως να φτάσουμε στο σημείο να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως «Homo sapiens», υπήρξαν σημαντικότατα στάδια στην διαδικασία της εξέλιξης μας. Ο τρόπος με τον οποίο... μεταμορφωθήκαμε από τριχωτά πιθηκοειδή σε ανθρωπόμορφα όντα, είναι πραγματικά εντυπωσιακός.

Τα 14 σημεία «κλειδιά» που συνετέλεσαν στην δημιουργία και την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους:

1. Οι πρώτες ομάδες των πρωτευόντων, 60-30 εκατομμύρια χρόνια πριν

Λίγο μετά τον αφανισμό των δεινοσαύρων από την Γη, τα πρώτα πρωτεύοντα έκαναν την εμφάνιση τους στον πλανήτη. Ανάμεσα τους βρίσκονταν οι πίθηκοι, αλλά και ένα πρώτο είδος ανθρώπου που ξεκίνησε να ζει σε ομάδες. Αυτές οι πρώτες μορφές κοινωνίας, μέσω των ιεραρχιών και των διαπροσωπικών σχέσεων, συνετέλεσαν στην πρώτη νοητική εξέλιξη τους είδους. Με την πάροδο πολλών εκατομμυρίων ετών, άρχισαν να δημιουργούνται «πρωτόγονα» συναισθήματα φιλίας αλλά και έχθρας.

2. Ο κοινός πρόγονος και το γονίδιο για την ροή του αίματος, 15-10 εκατομμύρια χρόνια πριν

Η θεωρία ισχυρίζεται πως άνθρωποι, χιμπατζήδες και γορίλες κατάγονται από τον ίδιο, άγνωστο, πιθηκοειδή πρόγονο. Αυτός ο πρόγονος είχε το γονίδιο RNF213, το οποίο άρχισε να εξελίσσεται εξαιρετικά γρήγορα, επηρεάζοντας την ροή του αίματος προς τον εγκέφαλο. Στους ανθρώπους, αυτό προκάλεσε μια μετάλλαξη που «στένεψε» σημαντικά την καρωτιδική τους αρτηρία, συμβάλλοντας σημαντικά στην αιμάτωση του εγκεφάλου.

3. Ο διαχωρισμός από τους χιμπατζήδες - Οι πρώτες γονιδιακές διαφορές, 13-7 εκατομμύρια χρόνια πριν

Πριν από εκατομμύρια χρόνια, οι εξωτερικές διαφορές ανθρώπου και χιμπατζή δεν ήταν ιδιαίτερες. Ωστόσο, οι οργανισμοί τους είχαν αρχίσει να διαφοροποιούνται από αρκετά παλιά. Μετά από διάφορες γονιδιακές διασπάσεις και μεταλλάξεις, ειδικά στην περιοχή HAR1, οι άνθρωποι άρχισαν να... αλλάζουν. Αν και δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις, το HAR1 μάλλον εμπλέκεται στην ανάπτυξη του εγκεφαλικού φλοιού.

4. Η γλυκόζη, η λιγότερη δύναμη και ο... περισσότερος εγκέφαλος, από 7 εκατομμύρια χρόνια πριν μέχρι και σήμερα

Μετά από τις πρώτες εμφανείς διαφορές από τα πιθηκοειδή, δύο ανθρώπινα γονίδια μεταλλάχτηκαν. Ο λόγος για τα SLC2A1 και SLC2A4, τα οποία παράγουν πρωτεΐνες που μεταφέρουν γλυκόζη εντός και εκτός των κυττάρων. Η γλυκόζη άρχισε σταδιακά να μεταφέρεται από τους μυς στον εγκέφαλο του ανθρώπου, μειώνοντας την μυϊκή του δύναμη και μεγαλώνοντας το μέγεθος του εγκεφάλου.

5. Οταν τα ανθρώπινα χέρια άρχισαν να γίνονται επιδέξια, από 7 εκατομμύρια χρόνια πριν μέχρι και σήμερα

Ενα... κομμάτι του DNA με το όνομα HACNS1, άρχισε να μεταβάλλεται γρήγορα από την στιγμή που οι πρόγονοι μας ξεκίνησαν να διαφοροποιούνται γονιδιακά από τα διάφορα πιθηκοειδή. Η εξέλιξη των συγκεκριμένων γενετικών πληροφοριών, οδήγησε στην ανάπτυξη πιο επιδέξιων άκρων. Οι περισσότερες κινήσεις των χεριών, οδήγησαν στην δημιουργία εργαλείων αλλά και στην εμφάνιση των πρώτων... συμβόλων στους τοίχους.

6. Περισσότερος χώρος για τον εγκέφαλο και πιο «αδύναμα» σαγόνια, 5.3-1.4 εκατομμύρια χρόνια πριν

Οσο περνούσε ο καιρός, τα σαγόνια του ανθρώπινου είδους άρχιζαν να γίνονται όλο και πιο αδύναμα. Οι όλο και μικρότεροι γνάθοι, έκαναν τους ανθρώπους να μην μπορούν να δαγκώσουν όπως και οι πρόγονοι τους. Αυτή η μετάλλαξη όμως, που προήλθε από το γονίδιο MYH16, ελευθέρωσε αρκετό χώρο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο που μεγάλωνε διαρκώς.

7. Το μενού αρχίζει να εμπλουτίζεται, 3.5-1.8 εκατομμύρια χρόνια πριν

Στα πρώτα στάδια τους, άνθρωπος και πίθηκος τρέφονταν αποκλειστικά με καρπούς. Η εξέλιξη του ανθρώπου όμως, σε συνδυασμό με την δημιουργία των κατάλληλων εργαλείων, οδήγησε στον... εμπλουτισμό του μενού. Οι άνθρωποι άρχισαν να τρέφονται με περισσότερα είδη καρπών και φρούτων. Παράλληλα, έτρωγαν πλέον πολύ περισσότερο κρέας, εφοδιάζοντας τους οργανισμούς τους με αρκετές παραπάνω θερμίδες.

8. Οι άνθρωποι γίνονται όλο και λιγότερο... τριχωτοί, 3-4 εκατομμύρια χρόνια πριν

Παραδόξως, αυτή ήταν από τις πιο ασυνήθιστες μεταλλάξεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Μια μόλυνση οδήγησε στην πτώση των περισσότερων τριχών του σώματος, κάνοντας τους προγόνους μας ιδιαίτερα ευαίσθητους στον ήλιο. Το δέρμα τους σκούρυνε σημαντικά και για πολλά χρόνια παρέμεινε έτσι.

9. Η εμφάνιση των πρώτων ανθρώπων με «μεγάλα» μυαλά, 2.8 εκατομμύρια χρόνια πριν

Οι άνθρωποι ανήκουν στο γένος «Homo». Οι πρώτες ενδείξεις για την ύπραξη των Homo fossil, εντοπίστηκαν στην Εσθονία πριν από 2.8 εκατομμύρια χρόνια. Σε σύγκριση με τους προγόνους τους, οι Homo fossil είχαν εντυπωσιακά μεγαλύτερο εγκέφαλο.

10. Η δυσκολία στην γέννηση και τα μικρά μωρά, 2.5-200.000 χιλιάδες χρόνια πριν

Οι άνθρωποι για μεγάλο χρονικό διάστημα περπατούσαν μόνο με τα πόδια τους, σε αντίθεση με κάθε άλλο πρωτεύον ον. Αυτό δημιούργησε σημαντικές δυσκολίες κατά την γέννηση, καθώς μειώθηκε σημαντικά ο χώρος που είχε το μωρό για να βγει στον έξω κόσμο. Για να αντισταθμιστεί αυτή η δυσκολία, τα μωρά άρχισαν να γίνονται πιο μικρά, αλλά και πιο ευάλωτα στις κακές συνθήκες τις εποχής.

11. Οταν ο άνθρωπος ξεκίνησε να... βάζει φωτιές, 1 εκατομμύριο χρόνια πριν(;)

Κανένας δεν γνωρίζει πότε ακριβώς ανακάλυψαν οι πρόγονοι μας το... μαγικό της φωτιάς. Η αρχαιότερη ένδειξη χρονολογείται περίπου πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Ωστόσο, υπάρχει η θεωρία πως οι άνθρωποι ήξεραν από πολύ παλιότερα να χειρίζονται την φωτιά, χρησιμοποιώντας την μάλιστα και στο μαγείρεμα.

12. Τα πρώτα δείγματα ομιλίας, 1.6-600.000 χιλιάδες χρόνια πριν

Σε αντίθεση με τα διάφορα είδη πιθήκων που... εκφράζονταν με δυνατές κραυγές, οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν αρκετά φωνήεντα και να δημιουργούν έναν πρώτο τρόπο ομιλίας. Μην έχοντας την ικανότητα να παράξουν τις εντυπωσιακές φωνές των πιθήκων, οι άνθρωποι προσάρμοσαν τις περιορισμένες φωνητικές του ικανότητες και έφτιαξαν έναν πιο «ομαλό» τρόπο συνεννόησης.

13. Το... γονίδιο της ομιλίας, 500.000 χιλιάδες χρόνια πριν

Σήμερα οι άνθρωποι που έχουν μεταλλάξεις στο γονίδιο FOXP2, παρουσιάζουν ιδιαίτερες δυσκολίες τόσο στην γραμματική όσο και στην ομιλία. Αυτό μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι το FOXP2 ευθύνεται για την εκμάθηση και την χρήση της ομιλίας. Οι Νεάτερνταλ ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που «βίωσαν» την γενετική αυτή εξέλιξη.

14. Οταν οι άνθρωποι... συνήθισαν στην γεωργία, 100.000 χρόνια πριν

Το γονίδιο AMY1 που βοηθάει τον οργανισμό να χωνέψει το άμυλο, άρχισε να αναπτύσσεται μόλις πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια. Οσο οι άνθρωποι συνήθιζαν στην γεωργία και απεμπλέκονταν από το κυνήγι και την συλλογή καρπών, τόσο περισσότερα αντίγραφα του AMY1 εμφανίζονταν στον οργανισμό τους. Αυτή ήταν μια από τις σημαντικότερες αλλαγές στο μεταβολισμό του ανθρώπου.

Η στικτή ύαινα των σπηλαίων

Την τελευταία περίοδο της Εποχής των Παγετώνων, πριν από περίπου 30.000 χρόνια, οι ύαινες, ανάμεσα σε άλλα ζώα, εξαφανίστηκαν από την Ευρώπη, λόγω κυρίως του σφοδρού ψύχους. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτες, το κλίμα ήταν ηπιότερο κατά τη διάρκεια των παγετώνων των τελευταίων εκατοντάδων χιλιάδων ετών, με αποτέλεσμα η χώρα μας να λειτουργήσει ως καταφύγιο των ζώων θερμών κλιμάτων που κατάφεραν να επιβιώσουν, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μέχρι να εξαφανιστούν. Ένα από τα τελευταία τους καταφύγια το βρήκαν τα άγρια αυτά σαρκοβόρα θηλαστικά στην περιοχή του Κιλκίς κι εκεί επιστρέφουν σήμερα για να αφηγηθούν τη συναρπαστική ιστορία τους.

Η ηλικία της στικτής ύαινας των σπηλαίων (Crocuta crocuta spelaea), ίχνη της οποίας εντοπίστηκαν στο Κιλκίς, προσδιορίστηκε με βάση τη χρονολόγηση της αδαμαντίνης του δοντιού της σε περίπου 15.000 χρόνια (ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», δρ Γ. Μπασιάκος). Αυτόν τον καιρό ολοκληρώνεται η προετοιμασία για την παρουσίαση της Παλαιοντολογικής Έκθεσης στο δημοτικό κτίριο στο Λόφο του Κιλκίς. Το έργο, που υπολογίζεται να ολοκληρωθεί το Μάιο, πραγματοποιείται με τη συνεργασία του δήμου Κιλκίς και της ομάδας της αναπληρώτριας καθηγήτριας στο Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ Ευαγγελίας Τσουκαλά. Ήδη ολοκληρώθηκαν οι οικοδομικές εργασίες, ενώ αυτό το διάστημα γίνεται η μεταφορά επίπλων και η υπόλοιπη διαμόρφωση του χώρου, που καλύπτει έκταση 200 τ.μ., προκειμένου να γίνει στη συνέχεια η τοποθέτηση των εκθεμάτων. Με τη λειτουργία της έκθεσης, η περιοχή αυτή αναμένεται να γίνει πόλος έλξης για επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την παλαιοντολογία και φυσικά τα παιδιά, καθώς εκεί βρίσκεται και το σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου Κιλκίς, ανάμεσα στα πιο σημαντικά αξιοποιημένα σπήλαια της Ελλάδας, που σύμφωνα με τους ειδικούς αποτελούσε το μοναδικό άντρο υαινών στην Ελλάδα.

Ένα μεγάλου μεγέθους ομοίωμα στικτής ύαινας των σπηλαίων με πραγματική γούνα, τοποθετημένο πάνω σε διαδραστικό, εκπαιδευτικό τραπέζι από την Ολλανδία (Dick Mol), θα αποτελεί το βασικό έκθεμα της Παλαιοντολογικής Έκθεσης. Ενα άλλο, αδιάβροχο ομοίωμα ύαινας, που αναπαριστάνει μια στιγμή της ζωής της που κουβαλάει τροφή για τα μικρά της μέσα στη σπηλιά, έχει ήδη τοποθετηθεί στην παλιά φυσική είσοδο του σπηλαίου, στη μεγάλη αίθουσα, εντυπωσιάζοντας τους επισκέπτες που συνειδητοποιούν ότι βρίσκονται στον ίδιο χώρο που κατοικούσε το ζώο κάνοντάς τους να ταξιδέψουν στο διαφορετικό παρελθόν μέχρι πριν από 30.000 χρόνια. Τα δύο ομοιώματα έφτιαξε ο Βασίλης Μιχαηλίδης (Μουσείο Μαμούθ, Σπήλαιο, Πάρκο Δεινοσαύρων, Ωραιόκαστρο), ο οποίος και τα παραχώρησε στον δήμο Κιλκίς.

«Πρόκειται για ένα καταπληκτικό διαδραστικό τραπέζι, στο οποίο υπάρχουν μπρούτζινα κρανία από μεγάλα σαρκοφάγα (λύκος, ύαινα, λιοντάρι, μαχαιρόδοντας), ώστε να μπορούν τα παιδιά να τα αγγίζουν και να βρίσκουν ανατομικές διαφορές, για παράδειγμα ανάμεσα στους κυνόδοντες ύαινας και αρκούδας, στους πριονωτούς του μαχαιρόδοντα, ενώ παράλληλα ακούγονται ήχοι ζώων», εξηγεί στον «ΑτΚ» η κ. Τσουκαλά, ερευνήτρια με πλούσιο έργο πολλών δεκαετιών στο χώρο της.

Ο Μαστόδοντας

Ο Μαστόδοντας είναι πρόγονος των ελεφάντων ο οποίος έζησε στην περίοδο του Πλειόκαινου (2,5 εως και 3,5 εκατομμύρια χρόνια πριν) και εξαφανίστηκε όταν ξεκίνησε η περίοδος του Πλειστόκαινου με τους παγετώνες.

Ο Μαστόδοντας ήταν γιγάντιο θηλαστικό και μπορούσε σε νεαρή ηλικία να φτάσει και να ξεπεράσει τα 3,5 μέτρα ύψος και τους 6 τόνους βάρος. Η ονομασία του οφείλεται στο ότι τα δόντια τους είχαν διάσπαρτα φύματα που έμοιαζαν με μαστάρια και με αυτόν τον τρόπο άλεθαν την τροφή τους. Καθώς το είδος εξελισσόταν, τα φύματα αυτά μπήκαν στη σειρά και το είδος ονομάστηκε ζυγολόφοντον. Ήταν φυτοφάγος και έτρωγε φύλλα και φρέσκους βλαστούς.

Ο Μαστόδοντας θα πρέπει να αναφερθεί πως διαφέρει από τα μαμούθ και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε τροφή για τον άνθρωπο. Ο μαστόδοντας και τα μαμούθ κατατάσσονται στην Τάξη Προβοσκίδες, που περιλαμβάνει την οικογένεια Ελεφαντίδες (ελέφαντες και μαμούθ), αλλά ο μαστόδοντας τρεφόταν με φύλα δέντρων, καρπούς δέντρων, και βλαστούς φυτών βρισκόμενους γενικά σε μεγάλο ύψος και δεν κατατάσσεται στην οικογένεια Ελεφαντίδες, ενώ το μαμούθ τρεφόταν με βόσκηση χαμηλής βλάστησης (χόρτα κλπ).

Ίχνη και τμηματικά ευρήματα έχουν εντοπιστεί στη Ρουμανία, τη Σλοβενία και γενικότερα στην περιοχή των Βαλκανίων, με νεότερη ανακάλυψη αυτή στις 23 Ιουλίου 2007 στη Μηλιά Γρεβενών, από την ομάδα της δόκτωρος Παλαιοντολογίας και επίκουρης καθηγήτριας στο Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ Ευαγγελιας Τσουκαλά, ζεύγους χαυλιόδοντων μήκους 5 μέτρων και γεωλογικής ηλικίας 2,5 εκατομμυρίων ετών[1], το τμήμα του εμπρόσθιου σκελετού που περιλαμβάνει την κερκίδα και την ωλένη, αλλά και την κάτω γνάθο με τα δόντια σε πολύ καλή κατάσταση, καθιστώντας τη συγκεκριμένη ανακάλυψη από τις σπουδαιότερες στον τομέα αυτό.

Στην ίδια τοποθεσία έχουν βρεθεί επίσης ρινόκεροι, βοοειδή ελαφοειδή ιππάρια, μαχαιρόδοντες κ.ά.

 

Ο θυλακόσμιλος

Θυλακόσμιλος είναι το όνομα ενός γένους μαχαιρόδοντων μαρσιποφόρων θηρευτών που πρωτοεμφανίστηκε κατά την διάρκεια της Μειόκαινου. Τα απολιθώματα του έχουν βρεθεί στην Νότια Αμερική, κυρίως στην Αργεντινή. Είναι ένα από τα πολλά είδη προϊστορικών ζώων που κοινά ονομάζονται σμιλόδοντας. Ο Θυλακόσμιλος δεν ήταν Αιλουροειδές αλλά Μαρσιποφόρο και η ομοιότητα του με τα μαχαιρόδοντα αιλουροειδή είναι αποτέλεσμα της συγκλίνουσας εξέλιξης.
περιγραφή

Ο θυλακόσμιλος είχε μεγάλους άνω κυνόδοντες σε σχήμα μαχαιριού και μικρότερους, κοφτερούς κάτω κυνόδοντες. Δεν είχε καθόλου κοπτήρες και τα άλλα δόντια ήταν υπερβολικά μικρά..Υπολογίζεται ότι ζύγιζε 150 κιλά.Η προβούαινα, ο θυλακόσμιλος και το μαρσιποφόρο λιοντάρι ήταν τα μεγαλύτερα σαρκοφάγα μαρσιποφόρα που υπήρξαν. Αντίθετα με τα μαχαιρόδοντα αιλουροειδή τα δόντια του μεγάλωναν για όλη την διάρκεια της ζωής του. Επίσης στην κάτω γνάθο είχε δερμάτινες θήκες για να προστατεύουν τα δόντια του όταν κλείνει το στόμα του. Οι αυχενικοί σπόνδυλοι ήταν ιδιαίτερα δυνατοί, παρόμοιοι με αυτούς των αιλουροειδών. Ο θυλακόσμιλος εξαφανίστηκε την πλειόκενο περίοδο την ίδια στιγμή που εμφανίστε ο σμιλόδοντας στην Βόρεια Αμερική.Πιθανόν να εξαφανίστηκε επειδή δεν άντεξε το ανταγωνισμό με τον ανατομικά ανώτερο σμιλόδοντα.

Μεγαθήριο

Το Μεγαθήριο πρέπει να ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά ζώα που περπάτησαν στη γη. Θεωρείται ότι ήταν ένα από τα μεγάλα χερσαία φυτοφάγα και αργοκίνητα θηλαστικά με βάρος περίπου 8 τόνους. Το δέρμα του καλύπτονταν από μαύρα μακριά μαλλιά. Είχε τεράστια νύχια και μπορούσε να περπατήσει στα πίσω πόδια του, χρησιμοποιώντας την ουρά του για να ισορροπήσει. Όταν σηκωνόταν στα πίσω πόδια του ήταν περίπου 6 μέτρα ψηλό.

 

Βασιλόσαυρος

Παρά το όνομα, την εμφάνιση και τον βαρύγδουπο τίτλο «δεινόσαυρος των ωκεανών», ο Βασιλόσαυρος δεν ήταν ερπετό, αλλά είδος κήτους. Ο προϊστορικός πρόγονος της σημερινής φάλαινας έφτανε στα 15-25 μέτρα μήκος και ήταν αναμφίβολα όσο πιο κοντά έχει φτάσει ποτέ η φάλαινα στο σχήμα του φιδιού! Από τα απολιθώματα αλλά και τα μοντέλα που φτιάχνονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο Βασιλόσαυρος δεν πρέπει να διέθετε τη γνωστική ικανότητα της σύγχρονης φάλαινας, ούτε και τη δυνατότητα του ηχοεντοπισμού, μπορώντας να πλοηγείται μόνο σε δισδιάστατο κόσμο. Είμαστε όμως στα προϊστορικά χρόνια και η λεία του ήταν πιθανότατα εξίσου πίσω σε όρους εγκεφαλικής ανάπτυξης, οπότε όλα μια χαρά…

Μοσάσαυρος

Στοκχόλμη 

Η ανακάλυψη ενός ολοκληρωμένου και διατηρημένου σε εξαιρετική κατάσταση σκελετού μοσάσαυρου προσφέρει νέα ενδιαφέροντα στοιχεία για ένα από τα πιο μοχθηρά προϊστορικά σαρκοβόρα. Τα νέα ευρήματα κάνουν ειδικούς και μη να χαρακτηρίζουν τους μοσάσαυρους ως τους «Τ.ρεξ των ωκεανών».

Δεινοί κολυμβητές

Οι μοσάσαυροι υπολογίζεται ότι έκαναν δυναμικά την εμφάνιση τους στις θάλασσες πριν από περίπου 85 εκατομμύρια έτη. Ηταν γιγάντια πλάσματα. Το μήκος τους έφτανε τα 17 μέτρα, είχαν βάρος περί τους 20 τόνους ενώ το τεράστιο στόμα τους ήταν γεμάτο με κοφτερά δόντια ορισμένα από τα οποία εκτιμάται ότι είχαν μήκος όσο ένα ανθρώπινο χέρι! Το μόνο μειονέκτημα των μοσάσαυρων, όπως πίστευαν μέχρι σήμερα οι ειδικοί, ήταν πως δεν κινούνταν με ιδιαίτερη ταχύτητα και μάλλον ήταν αρκετά αργοί κολυμβητές.

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σε μια περιοχή της κεντρικής Ιορδανίας έναν σκελετό μοσάσαυρου στον οποίο είχαν διατηρηθεί τα περιγράμματα των πτερυγίων και της ουράς του αλλά και ορισμένα τμήματα μαλακών ιστών. Ειδικοί του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία μελέτησαν τα ευρήματα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μοσάσαυροι όχι μόνο δεν ήταν αργοί αλλά είχαν κολυμβητικές-κυνηγητικές ικανότητες παρόμοιες με εκείνες του καρχαρία. Το πιο σημαντικό εύρημα είναι ένα ουραίο πτερύγιο που σύμφωνα με τους ερευνητές επέτρεπε στους μοσάσαυρους να επιταχύνουν απότομα. Ετσι αν κάποιο θαλάσσιο ον γινόταν στόχος ενός μοσάσαυρου θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι απίθανο να καταφέρει να ξεφύγει.Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».

Επάνω εικονίζεται μέρος του καλοδιατηρημένου σκελετού που ανακαλύφθηκε στην Ιορδανία και κάτω μια απεικόνιση ενός μοσάσαυρου με βάση τα νέα ευρήματα όπου διακρίνεται το ουραίο πτερύγιο που όπως φαίνεται βοηθούσε το θαλάσσιο τέρας να κινείται πολύ γρήγορα. Credit: Nature